Κώστας Γκέτσης: Ένας μεγαλόκαρδος που έφυγε

Permalink

Η Άρτα και η Φιλιππιάδα, αποχαιρέτισαν χθες ένα εκλεκτό τους τέκνο. Ξεχωριστός δημοσιογράφος, εκδότης της εφημερίδας «Γνώμη» της Άρτας, ο Κώστας Γκέτσης αποτελούσε μία από τις διακριτές, σημαντικές παρουσίες στο χώρο του επαρχιακού τύπου, τον οποίο είχε υπηρετήσει και από τη θέση του προέδρου της Ένωσης Ημερήσιων Επαρχιακών Εφημερίδων.

Μεγαλόκαρδος, γενναιόδωρος άνθρωπος, σκεπτικός αλλά και χαμογελαστός, εργατικός μέχρι θανάτου αλλά και γλεντζές. Θαρραλέος, ποτέ δεν δείλιασε μπροστά στις δικαστικές διώξεις, που είχαν στόχο να τον εξοντώσουν οικονομικά. Συχνά τον ρωτούσα πως τα κατάφερνε όλα αυτά, να βγάζει μια σοβαρή εβδομαδιαία εφημερίδα, να προσέχει το site, να κάνει ειδικές εκδόσεις και συγχρόνως να είναι πάντα διαθέσιμος για ένα καλό κρασί με τους φίλους.

Πάντα δημιουργικός και ανήσυχος, γνωριστήκαμε τη δεκαετία του 80, όταν με κάλεσε στην Άρτα ως ομιλητή σε μια εκδήλωση του με θέμα την κρίση του τύπου. Έχω συνδέσει τις αγαπημένες Φιλιππιάδα και  Αρτα με τον Κώστα, χωρίς αυτόν μου μοιάζουν όπως το Στρασβούργο χωρίς τον καθεδρικό ναό.

Εμπνευσμένη οικογένεια, η γυναίκα- βράχος του σπιτιού Λορέττα και ο Άγγελος, ένα προικισμένο παιδί που ως μαθητής είχε κερδίσει το πρώτο βραβείο του Google Science, με το P.E.ΑCE:  μία εφεύρεση που αντικαθιστούσε το λευκό μπαστούνι των τυφλών με ειδικά γυαλιά. Στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, όπου τον είχα καλέσει ως χαρακτηριστικό εκπρόσωπο της νέας, δημιουργικής γενιάς, είχε εντυπωσιάσει με τη σοβαρότητα και την ωριμότητα του.

Ο Άγγελος έγραψε ένα αποχαιρετιστήριο στον πατέρα του που έφυγε τόσο νωρίς, στα 60 του. Τα λέει όλα:

«Και είμαστε εδώ, στο τέλος μιας μάχης που κράτησε 115 μέρες. Ενώ το γράφω αυτό βρίσκομαι στο γραφείο σου, ένα χώρο που εσύ έκανες δικό σου ανεξάρτητα το που βρίσκεται. Με την καρέκλα σου, τις κόλλες χαρτί στις οποίες έβαζες σε σειρά τα θέματα για το επόμενο φύλλο της εφημερίδας και το ποτήρι σου με το μπουκάλι με κρύο νερό.

Ένας χώρος που ακόμα και τώρα μπορώ να νιώσω ότι είσαι εδώ. Ένας χώρος που ερχόμουν και καθόμασταν από όταν μπορώ να θυμηθώ, εδώ με έμαθες να χρησιμοποιώ έναν υπολογιστή, εδώ σου έλεγα τις ιδέες μου που και ακόμα ας ήταν προϊόντα της φαντασίας ενός μικρού παιδιού με υποστήριζες και τα τελευταία χρόνια εδώ συζητούσαμε ότι με απασχολούσε και προσωπικά αλλά και για τον κόσμο για την πολιτική.

Με έμαθες να χρησιμοποιώ την λογική μου, να σκέφτομαι προτού πράξω και να προσπαθώ να ακούω τους άλλους πρώτου μιλήσω αλλά και όταν δεν ακολουθούσα τις συμβουλές σου ή έκανα κάποιο λάθος ήσουν εκεί, δεν με μάλωνες ούτε μου φώναζες, απλά ήσουν εκεί με την σοφία σου και την μεγάλη σου καρδιά.

Ανά τα χρόνια γνώριζα άτομα και μου έλεγαν πόσο καλό πατέρα έχω, πόσο καλός άνθρωπος ήσουν και πόσα πράγματα είχες καταφέρει από νεαρή ηλικία.

Σιγά σιγά μεγαλώνοντας το είδα και μόνος μου. Πάνω από όλα είδα έναν άνθρωπο που σαν κάθε άλλο άνθρωπο είχε ελαττώματά και είχε κάνει και λάθη, αλλά προσπαθούσε κάθε μέρα να συλλέξει νέες γνώσεις, να γίνει καλύτερος, να μάθει από την ζωή και τις δυσκολίες της και κυρίως ήσουν καλός και ευγενικός ακόμα και κατά την διάρκεια της μάχης που έδινες.

Ευελπιστώ μια μέρα να σου μοιάσω και να καταφέρω όλα τα όνειρα που συζητούσαμε παρέα και ξέρω ότι θα με βλέπεις από κάπου εκεί ψηλά.

Καλό ταξίδι Πατέρα».

 

Άρθρο του Στ. Κούλογλου στο tvxs.gr


(Visited 11 times, 1 visits today)

Read more:
31355638765_02aa22d6a2_z
Η Ελλάδα δείχνει στην Ευρώπη το δρόμο για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων  

Ολοκλήρωσε σήμερα τις εργασίες του το διεθνές συνέδριο «Εκπαίδευση για τα παιδιά των προσφύγων- Τρέχουσες πρακτικές και προοπτικές» που διοργάνωσε...

Close