Στέλιος Κούλογλου / Ο Αγιος Δημοσκόπος και η αυτο-απομόνωση του Στέφανου Κασσελάκη

Permalink

Ο κ. Κασσελάκης πρέπει να ανάβει κάθε βράδυ ένα κερί στον Αγιο Δημοσκόπο.

Στη χώρα με τους χαμηλότερους μισθούς και τις περισσότερες δημοσκοπήσεις ανά κεφαλή, οι τελευταίες έδειχναν στις αρχές της χρονιάς τον ΣΥΡΙΖΑ στην τρίτη θέση με μονοψήφιο ποσοστό.

Για να εκλεγεί, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε υποσχεθεί ότι θα νικήσει τον Μητσοτάκη, αλλά ποιος το θυμάται; το γεγονός ότι στις εκλογές ανέκαμψε -από τις δημοσκοπήσεις όχι από τα προηγούμενα, ήδη χαμηλά εκλογικά ποσοστά του κόμματος- του έδωσε τη δυνατότητα να αναφωνήσει: δεν τα πήγαμε και τόσο άσχημα.

Στη δήλωσή του το βράδυ των εκλογών, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απέφυγε να αναφερθεί σε κάτι αυτονόητο για ηγέτη κόμματος με ένα πενιχρό 14,5%: στην ανάγκη συνεργασίας των δημοκρατικών δυνάμεων.

Μόλις χθες απέρριψε κατηγορηματικά ακόμη και τον διάλογο με το «απονομιμοποιημένο μόρφωμα» της Νέας Αριστεράς, απαντώντας στην πρόταση του μέλους της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, Διονύση Τεμπονέρα και του πρώην υπουργού Αντώνη Κοτσακά για σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και Νέας Αριστεράς.

Τον προηγούμενο καιρό, είχε φροντίσει να κόψει όλες τις γέφυρες με το ΠΑΣΟΚ διατυπώνοντας σε κάθε ευκαιρία την κατηγορία ότι τον πρόεδρό του τον «κρατάει με μυστικά και ντοκουμέντα» ο Μητσοτάκης.

Για κάτι τέτοιο δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη. Η Χαριλάου Τρικούπη ανέδειξε το σκάνδαλο των υποκλοπών περισσότερο από κάθε άλλο κόμμα στην προεκλογική περίοδο. Και ένας από τους λόγους που ο πρόεδρος της ΝΔ τους τελευταίους μήνες αναβάθμισε σε κύριο εχθρό τον κ. Κασσελάκη -ανεβάζοντας τον δημοσκοπικά και εκλογικά- είναι ακριβώς η αμοιβαία αντιπάθεια Ανδρουλάκη- Μητσοτάκη.

Γιατί ο πρώτος δεν δέχθηκε έναν «φιλικό διακανονισμό» του σκανδάλου, αφού «τέτοια πράγματα συμβαίνουν» μεταξύ κατεργαρέων, όπως πιστεύει ο δεύτερος.

Διαβάστε: Κασσελάκης / Δεν πρόκειται να υπάρξει σύμπραξη με το απονομιμοποιημένο μόρφωμα «Νέα Αριστερά»

Γιατί λοιπόν ο κ. Κασσελάκης αρνείται τον διάλογο; Στο κάτω-κάτω η ήττα της Νέας Αριστεράς, μεγαλύτερη από αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ, τον φέρνει σε θέση υπεροχής. Ακόμη και στα αμερικανικά σχολεία θα πρέπει να διδάσκουν τον σεβασμό στους ηττημένους.

Κατά μείζονα λόγο, το ερώτημα ισχύει για το ΠΑΣΟΚ.

Στην προεκλογική περίοδο, η διεκδίκηση της δεύτερης θέσης θα δικαιολογούσε αποστάσεις και κριτική σε έναν γείτονα που ψαρεύει ψήφους στα ίδια νερά. Αλλά μετά τις εκλογές;

Την απάντηση έχει ο Αγιος Δημοσκόπος. Λόγω του μη καταστροφικού εκλογικού ποσοστού του ΣΥΡΙΖΑ, σε σύγκριση πάντα με τις δημοσκοπήσεις στις αρχές της χρονιάς, ο κ. Κασσελάκης δεν θα αμφισβητηθεί ευθέως, όπως ήλπιζαν πριν 2-3 μήνες οι επίδοξοι διάδοχοί του.

Ο μόνος τρόπος να τον ανατρέψουν είναι να του ζητήσουν να παραμερίσει, στο όνομα της ενότητας και της συμμαχίας όλης της δημοκρατικής παράταξης. Υπέρ κάποιου τρίτου, του δημάρχου Αθηναίων κ. Δούκα ή πολύ περισσότερο υπέρ του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο ο κ. Κασσελάκης υποπτεύεται πώς παραμονεύει να επιστρέψει.

O κ. Κασσελάκης αισθάνεται περισσότερο προστατευμένος στο στενό περιβάλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Για αυτό δεν επιδιώκει πολιτικά ανοίγματα και αποφεύγει να εκτίθεται σε περιβάλλοντα που δεν ελέγχει.

Το πιο κραυγαλέο παράδειγμα είναι η μη πραγματοποίηση της διακαναλικής συνέντευξης, με την οποία οι πολιτικοί αρχηγοί δικαιούνται πολύτιμες ώρες τηλεοπτικής προβολής σε όλα τα κανάλια.

Θα πρέπει να έκανε τρομερή προσπάθεια να τιθασεύσει το εγώ του και αυτή τη ακατάσχετη επιθυμία για συνεχή προβολή, προκειμένου να μην εκτεθεί σε ερωτήσεις που μπορεί να μην ήταν φιλικές ή να ξέφευγαν από το life style.

Φυσικά η άρνηση, έστω και του διαλόγου με άλλες δυνάμεις θα αποδειχθεί καταστροφική και για τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ. Απέναντι σε μία αδίστακτη κυβέρνηση, οι προοδευτικοί πολίτες απαιτούν ενότητα της αντιπολίτευσης.

Με τη στάση του, ο κ. Κασσελάκης κινδυνεύει να αποτελέσει το κυριότερο εμπόδιο. Κάποια στιγμή θα το πληρώσει ακριβά.

Αλλά μέχρι τότε, ο κ.Μητσοτάκης θα κυβερνά ανενόχλητος;

Άρθρο του Στ. Κούλογλου στο TVXS


(Visited 7 times, 1 visits today)

Read more:
343670-self-test..
Self-test…

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου

Close