2024: Ξημερώνει η πιο δύσκολη χρονιά για Ελλάδα και Ευρώπη

Permalink

Αντιμέτωπες με μεγάλες προκλήσεις, πρωτοφανείς τις τελευταίες δεκαετίες, θα βρεθούν ΕΕ και Ελλάδα το 2024. Δύο πόλεμοι, ένα προσφυγικό πρόβλημα που διχάζει, αλματώδης άνοδος της ακροδεξιάς και πιθανή εκλογή Τραμπ τον Νοέμβριο. Η άνοδος του κόστους ζωής οδηγεί σε κοινωνικές εντάσεις και συγκρούσεις, την ίδια ώρα που ιδίως στην Ελλάδα η Αριστερά βρίσκεται στη χειρότερη θέση στην ιστορία της.

Η Γηραιά Ηπειρος παρακολουθεί αμήχανη δύο καταστροφικούς πολέμους στη γειτονιά της, την πορεία των οποίων ούτε καν επιδιώκει να επηρεάσει. Χωρίς νικήτρια χώρα, το ουκρανικό μέτωπο θυμίζει το αδιέξοδο των χαρακωμάτων στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Η κατάσταση θα επέβαλλε γενναίες ευρωπαϊκές διπλωματικές παρεμβάσεις, όταν μάλιστα η αμερικανική πολιτική του πολέμου δια αντιπροσώπου αποτυγχάνει.

Αλλά δεν υπάρχει κανένας ηγέτης να τις αναλάβει. Στη Γαλλία, με ιστορική παράδοση σε ανάλογες πρωτοβουλίες, ο πρόεδρος Μακρόν έχει σπαταλήσει το πολιτικό του κεφάλαιο στις συγκρούσεις με τους ίδιους τους πολίτες του, για το συνταξιοδοτικό και το μεταναστευτικό. Πάντα σε δεύτερο ρόλο όταν πρόκειται για διεθνείς συγκρούσεις, η Γερμανία υφίσταται παθητικά τις μεγάλες επιπτώσεις του πολέμου στην οικονομία της. Αλλά όταν το Βερολίνο κρυολογεί, αρρωσταίνει όλη η Ευρώπη.

Ανάλογο σκηνικό και στον πόλεμο στη Γάζα, όπου η Γερμανία είναι πλήρως παραλυμένη, κάτω από το βάρος της ιστορίας. Η ανθρωπότητα παρακολουθεί αποσβολωμένη ένα πρωτόγνωρο είδος πολεμικής βαρβαρότητας: στόχος είναι ο ίδιος ο άμαχος πληθυσμός, παράλληλα με την πλήρη περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή και διεθνή κοινή γνώμη.

Έχοντας εξασφαλίσει τη στρατιωτική και διπλωματική υποστήριξη της Ουάσιγκτον, ένας Ισραηλινός πρωθυπουργός που παραμένει στην εξουσία μόνο λόγω του πολέμου, απειλεί να τον επεκτείνει σε όλη την Μέση Ανατολή. Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τη διεθνή οικονομία.

Η κάθοδος της υποκριτικής ακροδεξιάς

Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ στις ευρωεκλογές του Ιουνίου η ακροδεξιά προετοιμάζεται για θρίαμβο, σε βάρος όλων των κομμάτων του «δημοκρατικού τόξου». Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τα τελευταία να χάνουν έδαφος συγκριτικά με σήμερα. Οι Πράσινοι χάνουν 25 έδρες, οι Κεντρώοι 24, οι Σοσιαλιστές 12, η Αριστερά(Left) 5 και το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα 3 έδρες. Μόνοι κερδισμένοι η Ακροδεξιά της Μελόνι(ECR) 19 έδρες και της Λε Πεν(ID) με 20 έδρες!( οι πίνακες στο τέλος του άρθρου).

Καταλύτης για την άνοδο της ακροδεξιάς, το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα παραμένει δυσεπίλυτο. Οι κυρίαρχες δυνάμεις στην Ευρώπη, ακόμη και χώρες παραδοσιακά φιλόξενες όπως η Σουηδία ή η Δανία, επιλέγουν τη σκληρή γραμμή αλά Μητσοτάκη και Σαλβίνι. Αλλά αυτό τελικώς νομιμοποιεί τις ιδέες της ακροδεξιάς και την ενισχύει: στην Ελλάδα το 2023, κόμματα και κομματίδια της ακροδεξιάς συγκέντρωσαν στις εκλογές για πρώτη φορά 13%. Στην Ιταλία η πρώην θαυμάστρια του Μουσολίνι έγινε πρωθυπουργός.

Αλλά η ακροδεξιά ήταν πάντα υποκριτική. Η Μελόνι κέρδισε τις εκλογές δημαγωγώντας σε βάρος των μεταναστών, αλλά πρόσφατα άνοιξε την πόρτα σε 425.000 από αυτούς, γιατί η ιταλική οικονομία χρειάζεται φθηνό εργατικό δυναμικό. Το ίδιο και ο κ.Μητσοτάκης στην Ελλάδα, αφού προηγουμένως πρόσφυγες και μετανάστες είχαν κατηγορηθεί ακόμη και για τη φωτιά στον Έβρο..

Άλλωστε το προσφυγικό είναι μια «λέξη-βαλίτσα»: κουβαλάει και κρύβει στο εσωτερικό της βαθύτερες ανησυχίες των πολιτών απέναντι στις αυξανόμενες κοινωνικές διακρίσεις, την κρίση ταυτότητας στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, την ανασφάλεια. Στη Γαλλία, τη Γερμανία αλλά και τις ΗΠΑ, η ακροδεξιά κερδίζει περισσότερες ψήφους εκεί όπου υπάρχουν λιγότεροι μετανάστες! Πίσω από τον φόβο του ξένου, κρύβονται η αγωνία και ο φόβος για το αύριο.

ektimisi-1024x499

pigi-europeelects-1024x293

 

Η προβληματική Αριστερά

Όπου μπορεί να δώσει απαντήσεις στα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα και να προτείνει μέτρα κοινωνικής δικαιοσύνης, η Αριστερά αντιστέκεται και κερδίζει. Η Ισπανία της κυβέρνησης Σοσιαλιστών- Αριστεράς, με τις συνεχείς αυξήσεις στον κατώτατο μισθό και τη μείωση της εργασιακής ανασφάλειας, αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα. Εκεί όπου απομακρύνεται από τους ψηφοφόρους της, χάνοντας την ταυτότητα και τον προσανατολισμό της, το πληρώνει ακριβά.

Αποδυναμωμένα από τις πρόσφατες διασπάσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ και το De Linke είναι τα δύο πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μάλιστα στο δεύτερο, η μία από τις δύο πτέρυγες επέλεξε ως εκλογική διέξοδο την υιοθέτηση για το προσφυγικό θέσεων της ακροδεξιάς, διεκδικώντας μέρος του εκλογικού της ακροατήριου. Κάτι σαν κι αυτό που ψιθυρίζεται στην Ελλάδα με την «πατριωτική αριστερά». Λες και οι εθνικοί αγώνες της Αριστεράς δεν φτάνουν, αλλά χρειάζεται να το υπογραμμίσει..

Ο εφιάλτης που λέγεται Τραμπ και η κλιματική κρίση

Αν η εξέλιξη των δύο πολέμων θα καθορίσει τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις, μια πιθανή εκλογή Τραμπ τον Νοέμβριο θα προκαλούσε σεισμικές δονήσεις με απρόβλεπτες συνέπειες. Γιατί αν ο Μπάιντεν έδωσε λευκή επιταγή στον Νετανιάχου, ο Ντόναλντ Τραμπ θα έδινε στο Ισραήλ όλο το καρνέ των επιταγών για να αγοραστούν νέοι πύραυλοι και να επιβληθεί ακόμη πιο σκληρό καθεστώς απαρτχάιντ σε βάρος των Παλαιστινίων.

Ήδη ο πόλεμος στη Γάζα ξαναγύρισε την ανθρωπότητα σε εποχές μακαρθισμού, με Πανεπιστημιακούς και φοιτητές να διώκονται μόνο και μόνο επειδή αντιτίθενται στον πόλεμο ή δηλώνουν συμπάθεια στους Παλαιστίνιους. Εχουμε μπει ήδη σε μία μαύρη περίοδο, έναν σύγχρονο Μεσαίωνα που μια εκλογή Τραμπ θα επισφράγιζε, αλλά και θα επιτάχυνε.

Αρνητής της κλιματικής κρίσης, ο Τραμπ θα φρέναρε σημαντικά τα μέτρα για την αντιμετώπιση της, την ίδια στιγμή που τα ακραία καιρικά φαινόμενα προκαλούν καταστροφές κάθε είδους και νέα κύματα κλιματικών προσφύγων.

Κοινωνικές συγκρούσεις στην Ελλάδα;

Το 2023 η Ελλάδα έζησε την αλλαγή του κλίματος με τον χειρότερο δυνατό τρόπο και ο συνδυασμός απροκάλυπτης δημαγωγίας και παροιμιώδους ανικανότητας της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν προμηνύει τίποτα καλύτερο. Η έλλειψη ελέγχου της εξουσίας από τη λειψή αντιπολίτευση μεγαλώνει το αδιέξοδο. Όταν μάλιστα η χώρα φτωχοποιείται συνεχώς και διεκδικεί αρνητικά πανευρωπαϊκά ή και παγκόσμια ρεκόρ, από την τιμή της βενζίνης μέχρι το κόστος στέγασης.

Απρόθυμη ή και ανίκανη να πάρει μέτρα για τον έλεγχο των τιμών και τον περιορισμό της κερδοσκοπίας, η κυβέρνηση της ΝΔ αναπαύεται στις δάφνες του 41% και επαφίεται στην αδυναμία της αντιπολίτευσης. Αλλά όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να ζήσουν άλλο έτσι. Ενα μέρος της κοινωνίας σιγοβράζει και οι κοινωνικές συγκρούσεις δεν πρέπει να αποκλείονται.

 

Άρθρο του Στ. Κούλογλου στο tvxs.gr


(Visited 9 times, 1 visits today)

Read more:
309056-45376646154_bc65dddc2c_k
Κούλογλου: Δίνω ολόκληρο τον μισθό μου, εάν ανοίξει το νοσοκομείο της Χαλκίδας

“Να δώσω όχι τον μισό, αλλά ολόκληρο τον μισθό μου, εάν ανοίξει το νοσοκομείο της Χαλκίδας”, δήλωσε ο ευρωβουλευτής του...

Close